Skinąłem głową.
- A Ty... - zaczęła suczka, ale coś jej przerwało.
Tupot kopyt. Nasze uszy automatycznie nastawiły się na odbiór innych dźwięków, ale w lesie panował tylko charakterystyczny dla niego harmider.
- Sarny? - spytała Ina, ale pokręciłem głową.
Kilkadziesiąt metrów od nas biegł samotny, młody jeleń i wciąż się zbliżał.
- Powinien być przy matce... - mruknąłem, ale wypowiadając te słowa zrozumiałem co się dzieje.
Wilki.
- Zwiewamy. - zawołałem do niej, ale ona popatrzyła tylko na mnie, żądając o wyjaśnienia. Pokręciłem pyskiem i powiedziałem. - Wilki postanowiły zapolować, a ja radzę Ci się do nich nie zbliżać. Jest zima, a one mogą być głodne...
Kończąc te zdanie zauważyłem jak z krzaków wyłaniają się szare pyski.
< Ina? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz